the-olympic-rings

Krakowscy radni boją się referendum ws. Zimowych Igrzysk Olimpijskich

Sympatycy i członkowie Polski Razem Jarosława Gowina pojawili się w czwartek w urzędzie miasta w celu zbierania podpisów pod wnioskiem pod referendum dotyczącym możliwości organizacji Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Krakowie w 2022 roku.

Krakowscy radni jednak unikali kontaktu ze swoimi wyborcami. Ponad miesiąc temu Polska Razem Jarosława Gowina zainicjowała akcję zbierania podpisów pod wnioskiem referendalnym. Działacze krakowskiego PRJG zebrali ponad dwa tysiące podpisów. Do połowy lutego muszą zebrać około czterech tysięcy.

Dzisiejsza akcja sympatyków PRJG miała przekonać radnych, iż decyzję w sprawie Zimowych Igrzysk powinni podjąć sami krakowianie poprzez głosowanie w referendum, a nie radni. Suma na jaką wycenia się koszt zoorganizowania imprezy to 22 miliardy złotych. PRJG uważa, iż decyzję o przeznaczeniu takich pieniędzy mają prawo podjąć obywatele.

Radni unikali jednak działaczy PRJG jak ognia. Do złożenia podpisów udało się namówić Bartłomieja Gardę z Klubu Prezydenckiego, Jerzego Sonika z Platformy Obywatelskiej oraz Włodzimierza Petrusa z Prawa i Sprawiedliwości.

Wymaga podkreślenia, iż krakowskie PRJG nie opowiada się ani za, ani przeciwko przeprowadzeniu Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Decyzja jednak powinna przede wszystkim leżeć w rękach krakowian.

491531bb8e3b04b1f730a03991118249

PRJG żąda ujawnienia informacji na temat umowy gazowej z Rosją

Jeżeli rząd będzie nadal uniemożliwiał opinii publicznej zapoznanie się z tymi instrukcjami negocjacyjnymi, będzie to podstawą do powołania komisji śledczej – tak Jarosław Gowin odniósł się do informacji na temat utajniania przez PSL instrukcji negocjacyjnych do umowy gazowej z Rosją z 2010 roku.

Niekorzystne warunki, na których zawarto umowę zobowiązują rząd do ujawnienia instrukcji negocjacyjnych jakie premier Donald Tusk przekazał ówczesnemu ministrowi gospodarki Waldemarowi Pawlakowi. Zdaniem Jarosława Gowina zupełnie niezrozumiałym jest fakt, iż dostęp do instrukcji ma Komisja Europejska oraz rząd, natomiast jest niedostępna dla opinii publicznej.

Domagamy się od rządu, aby na najbliższym posiedzeniu Sejmu przedstawił pełną informację w tym zakresie, w tym również informację o przyczynach utajnienia tych instrukcji negocjacyjnych – powiedział prezes PRJG

Polska płacą za gaz jedną z najwyższych cen w Europie. Opinia publiczna ma prawo znać przyczynę tego stanu rzeczy.

 

Fot. PAP/Tomasz Gzell

 

 

24 miliardy nowych podatków rocznie – stanowisko PRJG

24 miliardy rocznie, 630 złotych na każdego obywatela i 2520 złotych na każdą polską rodzinę z dwójką dzieci – to przybliżony bilans zaproponowanych od początku nowego roku podwyżek podatków. Mówili dziś o tym w Sejmie prezes Polski Razem Jarosław Gowin oraz poseł Przemysław Wipler. Zachęcamy do zapoznania się ze stanowiskiem Polski Razem Jarosława Gowina w sprawie podwyżek podatków.

Stanowisko Polski Razem Jarosława Gowina ws. zapowiedzi podwyżek podatków

Pomimo ogłoszenia przez Donalda Tuska końca kryzysu w Polsce, premier złamał wcześniejsze obietnice i nie obniżył stawek podatku VAT do okresu sprzed kryzysu. Piąty rok zamrożone są progi podatku od dochodów osobistych. Informacje o nowych podatkach nad którymi pracuje rząd pojawiają się w tym roku praktycznie co tydzień. Opinia publiczna może mieć uzasadnioną obawę, że  Ministerstwo Finansów organizuje cotygodniowe burze mózgów podczas których urzędnicy i politycy koalicji rządzącej główkują, co by tu jeszcze opodatkować.

Rząd rozpoczął od propozycji zwiększenie opodatkowania pracy i zmniejszenia wynagrodzeń otrzymywanych przez prawie 400 tysięcy Polaków o 5000 złotych rocznie. Teraz proponuje opodatkować prąd, telefony i Internet.
Technicznie nowe podatki mają wpłacać operatorzy telekomunikacyjni, elektrownie i kopalnie, ale faktycznie to klienci w wyższych cenach zapłacą nowe podatki. Sumując planowane oskładkowanie umów zlecenia i o dzieło oraz sięgnięcie po aktywa otwartych funduszy emerytalnych, i nowe propozycje podatkowe, rząd Donalda Tuska przyjął bądź planuje uchwalić przepisy, w wyniku których Polacy zapłacą 24 miliardów nowych podatków i danin publicznych, czyli 630 zł więcej na każdego obywatela, 2520 złotych na każdą polską rodzinę z dwójką dzieci. Równolegle do nowych podatków i podwyżek podatków rząd pracuje nad rozszerzeniem uprawnień fiskusa względem podatników w ordynacji podatkowej i zwiększeniem możliwości nękania podatników. Nowe podatki i daniny łącznie to równowartość aż 7 proc. dochodów sektora finansów publicznych. 

Polska Razem Jarosława Gowina  jest przeciwna proponowanym przez rząd nowym podatkom – zarówno przeciw rozszerzeniu dwuprocentowego podatku od czynności cywilnoprawnych na nowe kategorie, transakcji, m.in. pożyczki odnawialne udzielane przedsiębiorcom, jak i przeciw rozszerzeniu podatku od nieruchomości na nowe kategorie „budowli” – sieci kablowe i obiekty energetyczne.

Według Związku Województw RP obecnie aż 60% kosztów utrzymania infrastruktury kablowej to różnego rodzaje daniny i podatki, wzrost penetracji Internetem o 10% to wzrost  PKB o około 2,5, %, nakłady 1 zł na Internet to dodatkowe 1 zł więcej do wzrostu PKB, a podwojenie przepływu w sieciach kablowych to wzrost PKB o 0,3%.

Podatek od pożyczek udzielanych przez osoby fizyczne przedsiębiorstwom utrudnia im pozyskanie finansowania na rozwój lub w obliczu zagrożenia bankructwem lub upadkiem, stawia w uprzywilejowanej sytuacji banki które takiego podatku nie muszą płacić.

W odpowiedzi na te projekty złożymy propozycję ustaw idących w przeciwnym kierunku:
•         zaproponujemy zniesienie podatku od czynności cywilnoprawnych od pożyczek udzielanych przez osoby fizyczne firmom,
•         zaproponujemy też obniżenie stawki podatku od nowopowstających budowli (nie obejmującego propozycji rządowych – czyli sieci kablowych i obiektów energetycznych).

Apelujemy do rządu by wycofał się z propozycji nowych podatków – są one dramatycznym sygnałem dla inwestorów i kara za wysiłek inwestycyjny. Zablokują zarówno inwestycje w energetykę jak i w infrastrukturę informatyczną. Nowe podatki uderzą nie tylko w prywatnych inwestorów, ale również w województwa, które prowadzą warte setki milionów inwestycje ze środków UE w sieci światłowodowe.

1604976_704256476262752_1090333078_n

John Godson z wizytą w Bielsku-Białej

Patrząc z perspektywy czasu uważam, że zmiany zachodzące w Polsce idą w dobrym kierunku, ale sporo rzeczy trzeba poprawić – mówił John Godson na spotkaniu w Bielsku Białej.

We wtorek poseł John Godson spotkał się z sympatykami oraz działaczami Polski Razem Jarosława Gowina w Bielsku Białej. Inicjatorem spotkania z bielszczanami był dr Janusz Okrzesik.

Szanuję takich ludzi, którzy mają wyraziste poglądy i potrafią te poglądy reprezentować czasem nawet kosztem własnej pozycji politycznej czy kariery. – powiedział o pośle Johnie Godsonie dr Okrzesik.

Spotkanie nosiło tytuł „Wartości w polityce”. Prowadzącym spotkanie był mec. Adam Rakszawski, pełnomocnik PRJG w Bielsku-Białej. John Godson mówił na spotkaniu o powodach swojego zaangażowania w politykę. Mówił także o miłości jaką darzy Polskę.

Wielu polityków traktuje dziś politykę jako rządzenie, panowanie nad ludźmi. Chciałbym widzieć polityków w rolach służebnych. Jeżeli chodzi o strony merytoryczne to przede wszystkim uproszczenie systemu podatkowego, a także zmniejszenie obciążeń podatkowych i zusowskich. Bardzo ważna dla nas jest także polityka rodzinna – mówił poseł Godson na spotkaniu.

Polecamy Państwa uwadze wywiad przeprowadzony z posłem Godsonem po spotkaniu z mieszkańcami Bielska-Białej dostępny pod poniższym linkiem:

http://www.youtube.com/watch?v=_sOCZgVRo-s

11.09.2013 WarszawaJaroslaw GowinFot. Jakub Szymczuk

Czarna lista sędziów. Gowin na blogu: Sędziowie, oddajcie pieniądze!

Jaroslaw Gowin opublikował oświadczenie dotyczące wczorajszej uchwały Sądu Najwyższego.  Polska Razem Jarosława Gowina wzywa tych sędziów, którzy nie orzekali i pobierali wynagrodzenia, by je zwrócili. Żadne wątpliwości nie usprawiedliwiają uchylania się sędziów przed wypełnianiem obowiązków wobec obywateli. Prezentujemy również listę 136 sędziów, którzy w ostatnich miesiącach nie orzekali.

Oświadczenie Jarosława Gowina ws. uchwały Sądu Najwyższego

Wczorajsza uchwała Sądu Najwyższego ws. przenoszenia sędziów to dobra uchwała, która doprecyzowuje stan prawny. Co istotne wbrew medialnym komentarzom nie był to wyrok ws. „reformy Gowina”, ale uchwała dotycząca praktyki ostatnich dwudziestu kilku lat, kiedy decyzje o przeniesieniach były podpisywane przez wiceministrów. Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że wykładnia przepisów obowiązuje dopiero od ogłoszenia uchwały. Potwierdził, że ok. milion wyroków orzeczonych przez sędziów przeniesionych na podstawie decyzji podpisanych przez wiceministrów (zarówno gdy ja, jak i moi poprzednicy pełnili funkcję Ministra Sprawiedliwości) pozostaje ważna.

Dobrze, że Sąd Najwyższy doprecyzował stan prawny i nie poddał się naciskom lobby sędziowskiego i tych środowisk, które próbowały zdyskredytować moje działania w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Wczorajsze orzeczenie ma jednak daleko idące konsekwencje. Według informacji publicznych, jakie uzyskaliśmy w ramach akcji Godzina dla Polski, w ostatnich miesiącach 136 sędziów nie orzekało. Sąd Najwyższy potwierdził wczoraj, że nie było żadnego uzasadnienia dla niewypełniania przez sędziów ich obowiązków. Sędziowie nie są świętymi krowami.

Polska Razem wzywa tych sędziów, którzy nie orzekali i pobierali wynagrodzenia, by je zwrócili. Żadne wątpliwości nie usprawiedliwiają uchylania się sędziów przed wypełnianiem obowiązków wobec obywateli. Mamy nadzieję, że w świetle wczorajszej uchwały SN będą konsekwentni i zwrócą swoje wynagrodzenia za czas, kiedy nie orzekali.

Jarosław Gowin
Prezes PRJG

Lista sędziów, którzy odmówili wykonywania czynności orzeczniczych

1. SSR Magdalena Łukaszewicz[1]
2. SSR Anna Lisowska[1]
3. SSR Katarzyna Wilchowska[1]
4. SSR Katarzyna Zielińska[1]
5. SSR Grzegorz Siwik[1]
6. SSR Mariusz Popławski[1]
7. SSR Jacek Orłowski [1]
8. SSR Paweł Zwolak[2]
9. SSR Paweł Mroczkowski[2]
10. SSR Robert Stącel[3]
11. SSR Jerzy Czownicki[3]
12. SSR Katarzyna Sypek – Augustyn[3]
13. SSR Dorota Kozubal[3]
14. SSR Aneta Paździor – Kusz[3]
15. SSR Andrzej Domańczyk[4]
16. SSR Marcin Bąk[4]
17. SSR Hubert Żmijewski[4]
18. SSR Robert Plata[5]
19. SSR Zygmunt Otto[5]
20. SSR Tadeusz Kowalczyk[5]
21. SSR Dominik Bobrek[5]
22. SSR Andrzej Sztąberek[6]
23. SSR Sylwia Wierzbowska-Zimoń[6]
24. SSR Ewa Wojciechowska[6]
25. SSR Marzena Cywińska[6]
26. SSR Iwona Łabęcka[7]
27. SSR Małgorzata Majewska[7]
28. SSR Kamila Sierpowicz-Bigos[7]
29. SSR Izabela Nowak[7]
30. SSR Joanna Krzymińska-Skoczylas[7]
31. SSR Joanna Placety[7]
32. SSR Renata Wiercimok[7]
33. SSR Małgorzata Adamek-Rogowska[8]
34. SSR Marek Dziwiński[8]
35. SSR Zenon Węcławik[8]
36. SSR Lidia Orzechowska-Korpikiewicz[8]
37. SSR Mirosław Rogowski[8]
38. SSR Wojciech Bąk[8]
39. SSR Monika Pietrzyk[8]
40. SSR Konrad Kosowski [8]
41. SSR ELżbieta Gembicka[9]
42. SSR Elżbieta Lewandowską[9]
43. SSR Andrzei Swidwński[9]
44. SSR Dorota Blajer[10]
45. SSR Krzysztof Dembowski[10]
46. SSR Wioletta Bielińska[11]
47. SSR Roman Chorab[11]
48. SSR Anetta Krawczyk[11]
49. SSR Justyna Krzysztofik-Skrzydłowska[11]
50. SSR Andrzej Lebica[11]
51. SSR Ewa Lebica[11]
52. SSR Regina Lenartowicz[11]
53. SSR Anna Dyczewska-Lizon[12]
54. SSR Marek Gorgol[12]
55. SSR Adam Krzak[12]
56. SSR Agnieszka Obel-Nieróbca[12]
57. SSR Radosław Pomorski[12]
58. SSR Katarzyna Tarkowska-Miksza[12]
59. SSR Tomasz Trojak[12]
60. SSR Małgorzata Bronakowska[13]
61. SSR Karol Kwiatkowski[13]
62. SSR Tomasz Kisiel[13]
63. SSR Łukasz Perliński[14]
64. SSR Grażyna Wójcik[14]
65. SSR Paulina Krzemińska[14]
66. SSR Rafał Kuriata[14]
67. SSR Dominik Flunt[14]
68. SSR Anna Begier[15]
69. SSR Agnieszka Dżendżera[15]
70. SSR Tomasz Ignatowicz[15]
71. SSR Dorota Pogasz[15]
72. SSR Marcin Przybylski[15]
73. SSR Andrzej Łotowski[16]
74. SSR Sławomir Polak[16]
75. SSR Paweł Pióro[16]
76. SSR Katarzyna Kałwak[17]
77. SSR Karolina Pawlik[18]
78. SSR Beata Szymańska[18]
79. SSR Justyna Mazurek-Lisiecka[18]
80. SSR Jarosław Opasiński[18]
81. SSR Robert Kłosowski[19]
82. SSR Robert Masłowski[19]
83. SSR Magdalena Maszlanka,[19]
84. SSR Agnieszka Rogowska
85. SSR Magdalena Wołejko – Czubek[19]
86. SSR Maciej Rzewuski[19]
87. SSR Monika Niedziałkowska[19]
88. SSR Grażyna Kachlicka[20]
89. SSR Joanna Jucewicz[20]
90. SSR Grażyna Drobińska[20]
91. SSR Joanna Jankowska-Duś[20]
92. SSR Dorota Januszewska[20]
93. SSR Jolanta Zapłotna[21]
94. SSR Agata Cieśla[21]
95. SSR Anna Gabera[21]
96. SSR Paweł Pośpiech[21]
97. SSR Tomasz Paprocki[21]
98. SSR Piotr Remian[21]
99. SSR Janusz Gajowczyk[21]
100. SSR Robert Słabuszewski
101. SSR Izabela Jóźwiak[22]
102. SSR Anżelika Kucharczyk[22]
103. SSR Joanna Górczak[23]
104. SSR Bartłomiej Starosta[23]
105. SSR Tomasz Błaszkiewicz[23]
106. SSR Sebastian Petlik[23]
107. SSR Karolina Balcer-Rachel[24]
108. SSR Dorota Wojtkowiak Mielicka[24]
109. SSR Katarzyna Górna-Szuława[24]
110. SSR Zuzanna Lenarczyk[24]
111. SSR Piotr Jasnowski[24]
112. SSR Marek Sobański[24]
113. SSR Lucyna Szczepecka[24]
114. SSR Patryk Pietrzak[24]
115. SSR Ewa Bork – Aponowicz[25]
116. SSR Magdalena Lemańczyk – Lis[25]
117. SSR Lucyna Knyba[25]
118. SSR Krystyna Szulc[25]
119. SSR Anna Grochal[25]
120. SSR Krystyna Lemańczyk – Brzoskowska[25]
121. SSR Małgorzata Peplińska[25]
122. SSR Wojciech Wicherski[26]
123. SSR Iwona Leboda[27]
124. SSR Rafał Skrzypiec[27]
125. SSR Ewa Zaród[27]
126. SSR Maria Rutkowska[27]
127. SSR Jarosław Czarnecki[27]
128. SSR Krzysztof Fik[27]
129. SSR Laura Różycka[27]
130. SSR Tomasz Klimczak[28]
131. SSR Mariusz Zawicki[28]
132. SSR Monika Smoczyk[28]
133. SSR Piotr Ciecierski[28]
134. SSR Marzena Kaczor[28]
135. SSR Zbigniew Łasowski[28]
136. SSR Jolanta Rusiecka[28]

________________________________________
[1] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Szczytnie w dniu 4.11.13
[2] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Biłgoraju w dniu 14.11.13
[3] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Mielcu w dniu 31.10.13
[4] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim w dniu 7.11.13
[5] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Złotoryi w dniu 4.11.13
[6] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Łodzi-Widzewie w dniu 7.11.13
[7] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Strzelinie w dniu 31.10.13
[8] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w dniu 31.10.13
[9] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Olsztynie w dniu 30.10.13
[10] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Stalowej Woli w dniu 31.10.13
[11] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Lubaniu w dniu 4.11.13
[12] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Kraśniku w dniu 4.11.13
[13] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Augustowie w dniu 5.11.13
[14] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Trzebnicy w dniu 5.11.13
[15] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Środzie Wielkopolskiej w dniu 7.11.13
[16] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Mrągowie w dniu 6.11.13
[17] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Kluczborku w dniu 8.11.13
[18] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Inowrocławiu w dniu 7.11.13
[19]  Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Bartoszycach w dniu 8.11.13
[20] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Świeciu w dniu 12.11.13
[21] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej w dniu 13.11.13
[22] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim w dniu 15.11.13
[23] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu w dniu 15.11.13
[24] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim w dniu 18.11.13
[25] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Kartuzach w dniu 24.11.13
[26] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Węgrowie w dniu 27.11.13
[27] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Sandomierzu w dniu 31.12.13
[28] Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej uzyskana od Sądu Rejonowego w Myśliborzu w dniu 19.12.13

DSC_2832

Gowin w Brukseli: najbliżej nam do Europejskich Konserwatystów

Polska Razem Jarosława Gowina powoli przygotowuje się do kampanii przed europejskimi wyborami. Prezes Jarosław Gowin odwiedził dziś Brukselę, gdzie spotkał się  szefem frakcji ECR w Parlamencie Europejskim – Brytyjczykiem Martinem Callananem.

PRJG i europejscy konserwatyści podobnie postrzegają Unię Europejską – Łączy nas przekonanie, że Unia Europejska sprawdza się najlepiej w sferze gospodarki tam, gdzie gwarantuje wolność, wolność przepływu osób, towarów, kapitału. A równocześnie uważamy, że w sprawach kulturowych, moralnych, takich obszarach jak polityka rodzinna, każde z państw członkowskich powinno zachować stuprocentową autonomię – powiedział dziś w Brukseli Jarosław Gowin. Więcej

dzierzawski-male

W 10. rocznicę śmierci Krzysztofa Dzierżawskiego

Dziś mija 10 lat od śmierci Krzysztofa Dzierżawskiego – inżyniera, przedsiębiorcy i działacza społecznego. Krzysztof Dzierżawski był  propagatorem wolnego rynku i ekonomii opartej o wartości. Piotr Dardziński, wiceprezes PRJG opublikował w dzisiejszej „Rzeczpospolitej” szkic rocznicowy na temat dorobku polskiego ordoliberała. Gorąco zachęcamy do lektury tekstu prezentującego dorobek niezwykle zasłużonej dla naszego środowiska postaci.

Liberał ze smakiem

Woda do życia jest niezbędna, w wersji destylowanej jednak nie tylko nie ma smaku, ale nie nadaje się do spożycia. Podobnie jest z wolnym rynkiem i demokracją. Nie istnieją w wersji czystej, a nawet gdyby istniały, to byłyby niestrawne. Tej metafory używał Wilhelm Röpke, jeden z autorów ordoliberalnego programu gospodarczego, który powojennym Niemcom przyniósł ogromny sukces gospodarczy.

Do Röpkego odwoływał się Krzysztof Dzierżawski, jeden z nielicznych komentatorów życia gospodarczego, który w pierwszych dwudziestu latach po upadku komunizmu przekonywał, że polski wolny rynek powinien i ma własny, wyrazisty smak. Dzisiaj przypada dziesiąta rocznica jego przedwczesnej śmierci.

Kapitalizm 
– porządek ziemski

Był inżynierem, przedsiębiorcą i odważnym publicystą, który bronił wolnego rynku, szczególnie w jego klasycznym wydaniu. Stąd w tekstach liczne odwołania do Adama Smitha – był zresztą ekspertem Centrum im. Adama Smitha – Fryderyka Bastiata, Miltona Friedmanna czy Josepha Schumpetera. Nie zapominał jednak o polskiej specyfice wypływającej z kultury, roli rodziny, stosunku do własności i w końcu wyjątkowej sytuacji rewolucyjnego przechodzenia ze scentralizowanej gospodarki do wolnorynkowego porządku. W takiej sytuacji nie ma mowy o prostych mechanizmach, gospodarka wolnorynkowa zresztą – jak twierdziła – „nie jest maszyną, ale fenomenem społecznym”.

Prowadząc własne przedsiębiorstwo, łączył praktykę z teorią, wiedział, że wolny rynek jest ułomny i potrzebuje roztropnych krytyków, a nie tylko fanatycznych obrońców. „Kapitalizm jest porządkiem ziemskim, osadzonym w zmieniających się społecznych realiach i sam podlega zmianom. Porządkiem bogatym w liczne zalety, ale przecież niepozbawionym wad!” – pisał w polemice z prof. Janem Winieckim. Dla prawidłowego funkcjonowania potrzebuje więc kapitalizm pozaekonomicznych fundamentów, odpowiedniego porządku etycznego i społecznego.

Tu zresztą pojawia się problem, bo „niekwestionowany sukces gospodarczy kapitalizmu jest jednocześnie źródłem głębokiego kryzysu społeczeństw, których stał się udziałem. Bogactwo dóbr konsumpcyjnych sprawia, że zostaje naruszona równowaga między światem materii a światem ducha. Wartości materialne zdecydowanie dominują, wartości duchowe zostały zepchnięte na margines”. Proces ten doprowadził do powstania niewydolnych molochów w postaci państw dobrobytu ze zrujnowanymi finansami publicznymi, wyzyskiem podatkowym, etatyzacją, biurokratyzacją systemów socjalnych, partykularyzmami i mentalnością roszczeniową. Żeby wolny rynek na nowo nabrał smaku obok deregulacji, deetatyzacji i decentralizacji, konieczna jest więc – według Dzierżawskiego – także odnowa moralna.

Wierzył, że ten program odnowy kapitalizmu jest możliwy, i to właśnie w Polsce. Dziesięć lat po upadku komunizmu przekonywał, że Polska i Polacy mają ogromny potencjał. „W mijającej dekadzie znajdziemy aż nadto dowodów na to, że sformułowanie homo sovieticus jest być może zgrabną retoryczną figurą, ale w żadnym stopniu nie opisuje sytuacji polskiej”. W rzeczywistości częściej spotykana jest  „pełna odwagi, powiedzieć można, zuchwała gotowość do zmierzenia się z losem, wzięcie odpowiedzialności za własne sprawy, to cechy właściwe ogromnym rzeszom Polaków; cechy, które gruntownie odmieniły oblicze kraju”.

Błąd w organizacji

Szkoda, że dzisiaj ta „zuchwała gotowość zmierzenia się z losem” bardzo często kończy się spakowaniem walizek i rozpoczęciem przygody z przedsiębiorczością w Londynie. Marnujemy swój potencjał. Dlaczego tak się dzieje? „Gospodarka to jest ogromny i skomplikowany organizm charakteryzujący się wielką bezwładnością”. Jako organizm potrzebuje ciągłej pielęgnacji, nie działa jak automat.

Wbrew rozpowszechnionej legendzie wolny rynek nie potrafi automatycznie przerabiać interesów partykularnych w dobro wspólne. Do tego potrzebna jest także odpowiednia polityka i politycy, którzy będą mieli odwagę. „W sytuacji gdy polityka rozumiana jest jako gra interesów, a podmioty polityczne (czyli partie) czują się zobowiązane do lojalności wobec reprezentowanych przez nie grup wyborców, interes całości, bonum publicum, nie będzie miał realnej reprezentacji politycznej”. A tym interesem i wtedy, i dzisiaj jest ochrona konkurencji i umożliwienie kooperacji, wszystkim, którzy chcą swoją pracą zdobywać własność. Niewykorzystane szanse nie są skutkiem zdeterminowanych procesów gospodarczych lub lenistwa Polaków, są skutkiem złej polityki.

O ile rząd nie ma wielkich możliwości kreowania sukcesu gospodarczego, „liczyć bowiem możemy tylko na ludzi i ich przedsiębiorczość”, o tyle z pewnością ma wielki potencjał jego niszczenia. „W rzeczywistości gospodarka kraju nie jest sumą przedsiębiorstw, czyli superprzedsiębiorstwem. Jest czymś znacznie więcej i czymś zupełnie innym: jest środowiskiem, w którym przedsiębiorstwa funkcjonują i w którym są zanurzone. Jest eko(no)systemem, nie firmą. (…) Prezydent czy premier odpowiadają za stan środowiska gospodarczego,  za jakość prawa i instytucji regulujących funkcjonowanie przedsiębiorstw”. Dlatego jeśli „bezrobocie tej skali pojawia się w takim kraju jak Polska, to jest ono wynikiem błędu w organizacji społeczeństwa, a nie – jak to się często przedstawia – nieuchronnym skutkiem obiektywnej konieczności”. Nie ma tu zbyt dużo miejsca na zwalanie wszystkiego na globalny kryzys.

Dzierżawski kilkanaście lat temu przestrzegał przed zjawiskiem, które dzisiaj uznawane jest za oczywistość. „Można powiedzieć, że sektor finansowy zdołał się oderwać i uniezależnić od sektora produkcyjnego; stał się bytem samoistnym, niepotrzebującym innego uzasadnienia niż on sam”. Z tym procesem związane jest zjawisko absolutyzacji różnorodnych abstrakcyjnych wskaźników statystycznych. „Wielkim niebezpieczeństwem , jakie się wiąże z syntetycznymi wielkościami statystycznymi, jest skłonność do ich absolutyzacji. Wskaźniki bowiem emancypują się chętnie z gospodarczego otoczenia, odrywają się od kontekstu, w którym tkwią, zyskują suwerenność i obiektywizują się”.

Wolność i praca

Dominacja sektora finansowego, nazywana przez prof. Paula Dembińskiego finansjalizacją gospodarki, połączona z dominacją analizy statystycznej zamienia gospodarkę w królestwo abstrakcji, w którym ignorowany jest podstawowy fakt, że jest ona – powtórzmy to raz jeszcze – „fenomenem społecznym”.

Stąd tylko krok do absolutyzowania – swoją drogą często przydatnych – modeli ekonomicznych, które zaczynają nie tylko wyjaśniać przeszłość, ale przede wszystkim prognozować pewną przyszłość. Z jakimi emocjami komentowane są dzisiaj różnorodne prognozy dotyczące np. bezrobocia. Wszyscy zastanawiają się, czy analitycy trafią z przewidywaniami czy nie trafią. Dzisiaj wydaje się, że dobre ministerstwo pracy, to takie, które celnie prognozuje, zamiast tworzyć odpowiednie środowisko, w którym szukający pracy znajdują ją u tych którzy jej potrzebują. W Polsce nie pracuje ok. 2 mln. osób, a my w styczniu „cieszyliśmy” się – jak donosiła prasa – sukcesem w postaci ostatnio „najniższego wzrostu bezrobocia”, i to „zdecydowanie niższego wzrostu, niż przewidywano”.

Wygląda na to, że fakt, iż kolejne kilkadziesiąt tysięcy ludzi nie ma pracy, wywołuje wśród polityków i komentatorów, zdecydowanie mniejsze emocje. To dobry przykład na zjawisko, przed którym przestrzegał Krzysztof Dzierżawski. „Ekonomia wypreparowana ze społecznego kontekstu musi przyjąć punkt widzenia głównego księgowego zamiast punkt widzenia uczonego czy polityka”.

Dzierżawski uparcie przypomina nam: tylko wolność i praca są w stanie budować dobrobyt. Wolność, jakiej dzisiaj potrzebujemy w Polsce, rozumie w  sposób, który dla wielu z pewnością będzie zaskakujący: „Wolność w tym wypadku, czyli wolność gospodarcza dzisiaj w Polsce, oznacza prawo do wykorzystywania swoich talentów i umiejętności w służbie społeczeństwu i innym ludziom”.

Polacy w większym stopniu dostrzec powinni, że ich indywidualny sukces zależny jest nie tylko od ich własnych wysiłków, ale także od zdolności do samoorganizowania się. „O ile Adam Smith wskazał pracę jako jedyne źródło bogactwa, o tyle podział pracy jest według niego tym, co czyni pracę naprawdę efektywną. Jeśli uznamy słuszność spostrzeżenia Adama Smitha, to musimy stwierdzić, że cechą najważniejszą tego systemu jest kooperacja. (…) Wolny rynek nie jest – wbrew wyobrażeniom – areną walki, na której każdy każdemu z satysfakcją przegryza gardło. Wolny rynek to przede wszystkim pole współpracy”. Polskie przedsięwzięcia zdolne do podejmowania współczesnych wyzwań i konkurencji będą raczej efektem współpracy wielu przedsiębiorczych Polaków niż walki nielicznych potentatów.

Dar opatrzności

Dzierżawski, dla którego fundamentem porządku gospodarczego jest własność prywatna, z ogromnym dystansem podchodził do wielu dzisiaj rozpowszechnionych jej form. Dla niego o własności mówić możemy tam, gdzie jesteśmy w stanie zidentyfikować właścicieli i ich stosunek do własności. Trudno w takim przypadku za realnego właściciela uznawać anonimowe grono milionów akcjonariuszy spółek giełdowych lub udziałowców funduszy inwestycyjnych.

Stąd jego zdaniem „tradycyjny podział na własność prywatną i wspólną ma dzisiaj charakter anachroniczny. Istotne znaczenie będzie miało natomiast rozróżnienie między własnością indywidualną a własnością wspólną. W takim razie podział na własność prywatną i publiczną sam w sobie nie jest tak ważny. Z punktu widzenia zaś efektywności gospodarczej kluczowe znaczenie będzie miał podział na firmy małe i duże”. Doświadczenie i wiedza Dzierżawskiego mówiły mu, że realna gospodarka opiera się na tych mniejszych, konkretnych właścicielach, co nie oznacza, że ich firmy mają być małe, skala jest szeroka, a jej dobrym przykładem są gospodarstwa rolne.

Pracę rolników uważał zresztą za niedowartościowaną. Gospodarstwo rolne jest wyjątkowym przykładem relacji między właścicielem a jego firmą. Dlatego Dzierżawski stwierdzał: „Polska powinna traktować swoją strukturę rolną jako szczególny dar opatrzności”.

Być może w czasach gdy nowe idee i technologie rodzą się na początku bez wielkiego kapitału, w małych nieformalnych – chciałoby się napisać swojskich – zespołach, korzystając z pracowitości, odwagi i pomysłowości Polaków, możemy zostać rolnikami zaawansowanych technologii. Od Krzysztofa Dzierżawskiego, autora „Krótkiego kursu ekonomii praktycznej”, z pewnością nauczyć się możemy, jak łączyć klasyczne idee ze specyfiką współczesności. Wszystko, co napisał, pozostaje nadzwyczaj aktualne, warto więc przy okazji tej rocznicy sięgnąć po jego teksty, nie obejdą się Państwo smakiem.

 

konfa-ukraina-lepsze

Gowin i Kowal ws. Ukrainy: potrzebujemy nowego „Planu Marshalla”

Jarosław Gowin i Paweł Kowal przedstawili koncepcję stworzenia nowego „Planu Marshalla” dla Ukrainy. Zachęcamy do zapoznania się z oświadczeniem PRJG w tej sprawie.

Oświadczenie partii Polska Razem Jarosława Gowina
w sprawie nowego planu wobec Ukrainy

Trwający na Ukrainie kryzys polityczny stanowi wyzwanie dla dyplomacji Polski i Unii Europejskiej.

Polska Razem Jarosława Gowina apeluje do polskiego rządu o zainicjowanie na forum międzynarodowym prac na temat nowej strategii wobec Ukrainy. Pierwszym krokiem powinna być konferencja z udziałem instytucji i państw członkowskich UE, Stanów Zjednoczonych oraz Międzynarodowego Funduszu Walutowego i innych organizacji finansowych. Jej celem będzie sformułowanie nowego, całościowego planu, nakierowanego na Ukrainę. Wzorem mógłby być historyczny plan Marshalla, zaoferowany po II wojnie światowej państwom Europy.

Inwestycje zagraniczne to sposób na trwałą i skuteczną modernizację gospodarki naszego wschodniego sąsiada, która wzmocni ukraińskie społeczeństwo obywatelskie i klasę średnią. Nowy plan dla Ukrainy powinny uzupełniać inicjatywy stypendialne i edukacyjne,a szczególnie zniesienie wiz dla obywateli Ukrainy do państw UE i powstanie Uniwersytetu Partnerstwa Wschodniego.

Plan dla Ukrainy powinien być oparty na konkretnej pomocy finansowej. Jego istotą powinna być pomoc w zamian za demokratyzację i prawdziwą modernizację.

Polska Razem Jarosława Gowina zdecydowanie opowiada się za stworzeniem takiego programu, będącego uzupełnieniem umowy stowarzyszeniowej UE – Ukraina. Wydarzenia ostatnich miesięcy pokazały, jak wielką rolę w regionie ma też do odegrania dyplomacja Stanów Zjednoczonych, która powinna wesprzeć tworzenie nowego planu dla Ukrainy.

W interesie naszego kraju jest, aby Ukraina rozwijała się jako niezależne, nowoczesne państwo.

Jarosław Gowin
Prezes PRJG

Paweł Kowal
Przewodniczący Rady Krajowej PRJG

Bez tytułull

Wizyta Jarosława Gowina w Wielkopolsce

W ten weekend Jarosław Gowin odwiedził Wielkopolskę, by spotkać się z działaczami tworzącymi
struktury Polski Razem. Jak sam przyznaje w Wielkopolsce idzie to bardzo sprawnie, już prawie
każdy powiat ma swojego pełnomocnika.

Konferencję prasową Jarosław Gowin zaczął od apelu do premiera w sprawie Ukrainy. Według niego
czas na konkrety, a nie puste deklaracje. Polska powinna podać dokładną datę zniesienia wiz dla
Ukraińców. Według prezesa PRJG to Polska powinna stać się liderem pomocy dla Ukrainy.

– Po pierwsze trzeba zapobiec dalszemu przelewaniu krwi. Po drugie ustalić precyzyjna datę, kiedy
przestaną na Ukrainie obowiązywać wizy. Po trzecie Polska powinna postarać się o utworzenie
uniwersytetu, który w ramach partnerstwa wschodniego kształciłby młode elity z Ukrainy i Polski –
mówił Gowin w Poznaniu.

Głównym tematem rozmów z działaczami z Wielkopolski były jednak zbliżające się wybory
do Parlamentu Europejskiego. Gowin podkreślił, że kluczową rolę na listach odgrywać będą
wielkopolscy samorządowcy. Na listach PRJG znajdą się też przedstawiciele środowisk
pozarządowych, przedsiębiorcy i – co podkreślił Gowin – „silne kobiety z Wielkopolski”.
„Z szefem wielkopolskiego regionu Polski Razem, z Norbertem Napierajem, byliśmy w Ostrowie
Wielkopolskim, na naszej liście znajdzie się jeden ze znakomitych tamtejszych samorządowców.
Liderem naszej listy będzie Wielkopolanin rozpoznawalny w całej Polsce. Na ogłoszenie nazwisk
proszę dać nam jeszcze trochę czasu” – mówił Gowin.